Misschien ook interessant
En dan opeens heb je een baby
12 maart 2026
Je hebt baby’s vastgehouden, vrienden met kinderen gezien en soms op je neefje of nichtje gepast. Toch blijft het een vaag idee om zelf een eigen kind te hebben.
Je doet alles wat je kunt om je voor te bereiden en te wennen aan het idee: tips lezen, bijeenkomsten volgen, het kamertje inrichten, mini-outfits shoppen… Maar nog steeds voelt het alsof je je klaarmaakt voor een soort sciencefictionfilm. Hoe kan dat kleine, compleet nieuwe mensje ooit echt in jouw huis zijn? Hoe kan het uit je buik komen? Al die echo’s en fancy 3D-beelden helpen nauwelijks; het idee blijft ongelooflijk abstract totdat je hem écht ziet.
En dan is het zover
Plotseling ligt hij daar, met grote ogen die jou recht aankijken. Bizar, dat zo’n klein lijfje 2 minuten geleden nog in mijn buik zat. Mijn man kreeg meteen de slappe lach toen hij hem voor het eerst vasthield, dat wiebelige hoofdje, die piepkleine armpjes… Hij had totaal geen idee wat hij ermee moest doen.
Naar huis
Om 4:00 uur ‘s nachts mochten we naar huis, drie uur na de bevalling. Midden in de nacht, alleen met een compleet mini-mens. De kraamhulp kwam in de ochtend, dus mijn man moest de eerste luier en kleertjes verschonen. Hij deed alsof hij een bom moest ontmantelen. Na een uur worstelen aan de commode was hij bijna net zo uitgeput als ik, rugpijn van de spanning. Natuurlijk, het was geen bevalling, maar ineens die verantwoordelijkheid voor een pasgeboren baby en een net bevallen vrouw, is ook niet niks. Ik probeerde hem op z’n Twents gerust te stellen: “Vaak bu'j te bang.” Oftewel: die kleine kan het echt wel hebben, gewoon doen!
Zo begon onze kraamweek
Een aaneenschakeling van kleine uitdagingen en nieuwe ervaringen. Maar langzaam maar zeker leer je elkaar kennen, vind je een ritme, en merk je dat het ouderschap niet één grote roze wolk is, maar een mix van liefde, paniek, onhandigheid en lachen om jezelf.
En soms, als ik naar hem kijk terwijl hij rustig slaapt of mij met die grote ogen aankijkt, voelt het nog steeds een beetje als die sciencefictionfilm van het begin. Alsof het een droom is dat dit kleine mensje écht bij ons hoort. Maar het is helemaal normaal, en dat is misschien wel het wonderlijkste van alles.
Meer blogs
Lees ook inspirerende, herkenbare en informatieve blogs van onze blogger MamaTien. Zij heeft 4 tieners in de leeftijd van 11 t/m 18 jaar.
Volg je Loes al op social media? Blijf op de hoogte!
@loestwente